Żegnamy Oliwię…

Żegnamy Oliwię…

Są w życiu takie chwile, kiedy język zawodzi, a słowa nie potrafią wyrazić bólu, gdy ktoś odchodzi przedwcześnie, nagle, niespodziewanie.

I dziś tak jest…

Żegnamy Oliwię — która umiejętnie godziła naukę z karierą sportową, będąc uczennicą klasy mistrzostwa sportowego oraz zawodniczką klubu koszykarskiego ISWJ Wisła i kapitanem drużyny.

Mówiono o Niej:

Bardzo utalentowana.

Pełna energii i pasji.

Jedna z najlepszych zawodniczek.

Sumienna.

Wiele wymagająca od siebie, a podczas meczu zostawiająca całe swoje serce dla drużyny.

Walcząca zawsze do końca.

Jednocześnie była jedną z najlepszych uczennic w szkole. Zawsze przygotowana - nawet po wyjazdowym meczu, wielu godzinach spędzonych w trasie, fizycznym zmęczeniu.

Była bardzo zaangażowana w życie naszej szkolnej społeczności, pełniła różne funkcje, m.in.
w samorządzie szkolnym, poczcie sztandarowym, reprezentowała szkołę w zawodach sportowych, była wolontariuszką m.in. podczas Ogólnopolskich Igrzysk Olimpiad Specjalnych w Wiśle. Wykazywała się dużymi zdolnościami organizacyjnymi i interpersonalnymi. Angażowała się w wiele innych działań na rzecz szkoły i klasy, jeszcze niedawno uczestniczyła w obchodach 80-lecia naszego liceum.

W kontaktach z innymi zawsze ciepła, serdeczna, z wrodzoną skromnością, delikatnością i wrażliwością.

Dziękujemy Ci, Oliwio.
Za Twoją obecność.
Za przykład, jaki nam zostawiłaś.
Za dobro, które było Twoim naturalnym językiem.

Choć Twoje życie zostało przerwane tak nagle i tak niesprawiedliwie, wierzymy, że to, co wniosłaś do naszego świata, nie zgaśnie, gdyż pozostanie w naszej pamięci.

Dyrekcja, Grono Pedagogiczne, pracownicy administracji i obsługi oraz Uczniowie LO im. Pawła Stalmacha w Wiśle

Słowa przedstawicieli samorządu uczniowskiego:

Spotykamy się dzisiaj w okolicznościach, które niosą za sobą ciężar nie do udźwignięcia. 

Odeszła od nas Oliwia, osoba, której obecność potrafiła rozjaśnić szare dni. Jej dobroć i życzliwość, które w sobie nosiła, czuło się od razu. Gdy wychodziła na boisko, zostawiała tam całe swoje serce. Jej waleczność, pasja, ambicja zarażały wszystkich dookoła. 

Trudno pogodzić się z myślą, że już nie usłyszymy Jej śmiechu, że nie zobaczymy Jej w szkolnych ławkach, że nie będzie już tych drobnych chwil, które wydawały się zwyczajne, a dziś bolą najbardziej. Zostawiła coś, co z nami zostanie na zawsze, wspomnienie Kogoś, kto zawsze dawał z siebie wszystko, Kogoś, kto potrafił być inspiracją, nawet o tym nie wiedząc. 

Jako przewodnicząca samorządu uczniowskiego żegnam dziś Oliwię w imieniu całej społeczności szkolnej, Jej odejście pozostawiło w każdym z nas pustkę. Była nie tylko naszą koleżanką, ale również osobą, której obecność naprawdę wiele znaczyła. Będziemy o niej pamiętać w naszych słowach czy działaniach. Dziś żegnamy Ją z ogromnym bólem, ale także wdzięcznością, że mieliśmy szczęście Ją znać. 

Rodzinie i najbliższym składam najszczersze wyrazy współczucia 
 
Odpoczywaj w pokoju